DEL MARCO AL INFINITO / ESPARRUTIK MUGAGABETASUNERA (Septiembre)

 

Burlada, el 4 de Septiembre

Canaliza: Marie Michelle Trounday

 

 

DEL MARCO AL INFINITO

 

 

La vida es flujo, movimiento, cambio permanente. Querer controlarla es querer frenar su movimiento, infringir su ley. Es creer que se pueden controlar las olas del mar.

 

Las representaciones del mundo, las creencias respecto a cómo son las cosas o cómo tienen que ser frenan las posibilidades de expansión de la Vida en el Ser y a través de él. Están basadas sobre la limitación de la percepción y la falta de confianza en el Propósito Mayor de la Vida. Nacidas de una ilusión de control, generan una falsa sensación de seguridad.

 

La apertura de la mente a lo ilimitado permite que la Vida se pueda expandir en cada uno y a través de cada uno. Al igual que las creencias, los planes y deseos individuales, mantienen la mente enfocada en un marco restringido. Al tomar sólo dentro de este marco conocido o elegido, uno actúa como aquel que dice: ”De este jardín inmenso, sólo comeré manzanas de este manzano”. Se priva de tomar la abundancia de la Vida y no aprovecha las posibilidades de expansión que ella le presenta continuamente.

 

Cada circunstancia o evento de la vida, aunque parezca un golpe duro o no encaje dentro del marco, ofrece una posibilidad de liberación, sanación y crecimiento. Rechazar o querer evitar esas circunstancias, porque parezcan desagradables, violentas, injustas o incomprensibles, es negarse a la expansión. Esta resistencia produce un sufrimiento que alimenta creencias erróneas, victimismo y lleva a la negación del sentido de la vida.

 

El tomar lo que es, sin juicio, sin desear que fuera de otra manera, abre la puerta a la expansión de la Vida. Expansión de la Conciencia, del Amor, del Ser.

 

El mundo está en un movimiento constante y ordenado de ajuste y equilibrio. Cada pensamiento, cada sentimiento, cada acto, al igual que las notas de una sinfonía, crean ondas de resonancia, generando así experiencias individuales y universales. La humanidad, como una orquesta, lleva siglos ensayando para volver a tocar la Melodía Original. Poco a poco, entre los desacordes, está emergiendo la Armonía de la Unidad.

 

 

 

Cada uno tiene la posibilidad de abrirse internamente para recordar en su corazón esta Armonía Primordial y permitir la afinación, el reajuste -a veces desagradable- de todas las discordancias creadas. 

Abrirse cada vez más, sin pretender controlar y dirigir la Vida desde su marco limitado.

Unirse a la Voluntad más grande, Voluntad benevolente y amorosa.

Entrar en Su movimiento.

Sentir la Libertad y las infinitas potencialidades del Amor en expansión.

 

 

Vuestros hermanos, hijos del Amor

Burlatan, irailaren 4an

Kanalizatzailea: Marie Michelle Trounday

 

 

ESPARRUTIK  MUGAGABETASUNERA

 

 

Bizitza jarioa da, mugimendua, aldaketa iraunkorra. Kontrolatu nahi izatea bere mugimendua geldiarazi nahi izatea da, bere legea haustea. Itsasoko uhinak kontrola daitezkeela uste izatea da.

 

Munduaren irudikapenek, gauzen nolakoak diren eta nolakoak izan behar dutenari buruzko sinesteek, Biziaren zabalkuntza geldiarazten dute izatearengan eta bere bitartez.Biziaren Helburu Nagusiarekiko konfiantza ezean eta pertzepzio mugatuan oinarritzen dira. Kontrol irudipen hutsetik sorturik ziurtasun sentsazio faltsua eragiten dute.

 

Buruaren mugagabetasunarekiko irekierak Bizia bakoitzaregan eta bakoitzaren bitartez zabal dadin bideratzen du. Sinesteen gisara, planek eta norbanakoen desioek esparru murritzari begira mantentzen dute burua. Soilik esparru ezagun eta hautatutik hartzean, norbanakoak honela jokatzen du: “Neurrrigabeko lorategi honetan, soilik sagarrondo honetako sagarrak jango ditut”. Biziaren oparutasunari uko egiten dio eta ez ditu etengabe aurkezten dizkion zabalkuntza aukerak baliatzen.

 

Bizitzako egoera eta gertaera bakoitzak, kolpe latza dela edo esparruan bat ez datorrela badirudi ere, hazteko, sendatzeko eta askatzeko aukerak eskaintzen ditu. Egoera horiek, desatseginak, bidegabeak edo bortitzak direlakoan, alboratu edo baztertu nahi  izatea zabalkuntzari uko egitea da. Erresistentzia horrek okerreko sinesteak eta biktimakeria indartzen dituen sufrimendua dakar eta biziaren zentzuaren ukaziora darama.

 

Badena hartzeak, epairik gabe, beste era batean izan zedin desiratu gabe, atea irekitzen dio Biziaren zabalkuntzari. Kontzientziaren, Maitasunaren, Izatearen zabalkuntza.

 

Mundua oreka eta doitze mugimendu iraunkorrean eta ordenatuan ari da. Pentsamendu orok, sentimendu orok, sinfonia bateko noten antzera, oihartzun uhinak hedatzen ditu, esperientzia indibidualak eta unibertsalak sortuz. Gizateriak, orkestrak bezala, mendeak daramatza saioak egiten Hasierako Doinua berriro jotzeko. Pixkanaka, bat ez datozenen artean, Batasunaren Harmonia ari da agertzen.

 

Bakoitzak aukera du, barnetik irekitzeari esker, bere bihotzean Jatorrizko Harmonia hau gogoratzeko eta gertatutako diskordantzia guztiak afinatzeko, batzuetan desatsegina den arren.

Gero eta irekiago, bizia bere esparru mugatutik kontrolatu eta zuzendu nahi izan gabe.

Borontate handiagorekin bat egin, Borontate onbera eta maitakorra.

Bere mugimenduan sartzea.

Askatasuna eta Maitasunaren zabalkuntzaren amaigabeko ahalmena sentitzea.

 

 

 

Zuen anaiak, Maitasunaren semeak